پیرسینگ یا به لاتین Piercing به معنی سوراخ کردن قسمتی از بدن برای نصب جواهرات یا حلقههای فلزی است. اگر به خاطر داشته باشید، خانمها از گذشته تا به امروز برای اینکه بتوانند از گوشواره استفاده کنند، گوشهای خود را سوراخ میکردند. اما با گذشت زمان این کار به گوشها ختم نشد و به بینی، ابرو، زبان، گونه، ناف، دندانها و دیگر نقاط بدن کشیده شد و شکل دیگری به خود گرفت، البته طرفداران بسیاری نیز پیدا نمود.
البته پیرسینگ بدن مقولهی جدیدی نیست و حدود 1000 سال است که در بسیاری از فرهنگها وجود داشته است. در دوران الیزابت در بریتانیا، مردان اغلب حداقل گوش خود را به نشانه ثروت خود سوراخ میکردند. در برخی فرهنگهای خاورمیانه، حلقههای طلایی بینی اغلب به عنوان هدیه عروسی از داماد به عروس داده میشد و هنوز هم این سنت برقرار است. هم چنین سوراخ کردن زبان در میان اقوام آزتک و مایاها یک مراسم آیینی بود. از نظر تاریخی، پیرسینگ لب به عنوان یک عمل قبیلهای در آفریقا دیده میشد و در مصر باستان نیز سوراخ کردن ناف فقط توسط خانواده سلطنتی انجام میشد. با وجود تمام اینها، امروزه همهی انواع پیرسینگهای بدن، از زمان و مکان و فرهنگ عبور کرده اند و بسیاری از افراد از آنها حتی به عنوان نوعی بیان شخصی استفاده میکنند و اغلب پیرسینگها را با تتو ترکیب میکنند تا برای خود ظاهری منحصر به فرد ایجاد کنند.
با وجود بعضی خطرات که با پیرسینگ ممکن است به وجود بیایند (مانند: واکنش های آلرژیک، درد، عفونت ها و…) و یا ارتباط طولانی مدت این عمل با یک سری از فرهنگهای زیرزمینی، به نظر میرسد که این جواهرات در حال تبدیل شدن به ترندهای روز هستند و هم چنان مد روز خواهند بود. در واقع این آیندهایست که کارشناسان مد برای این نوع زیورآلات پیشبینی کردهاند.
برای بررسی بیشتر این موضوع، در ادامهی مقاله به چند سوال متداول در رابطه با پیرسینگ پاسخ دادهایم.
مانند هر قطعه جواهر دیگری، طراحی پیرسینگ اغلب با یک اسکچ (طرح) یا عکس شروع می شود و سپس به مدل تبدیل می شود. نوع فلزی که در مرحله ی تولید برای پیرسینگ در نظر گرفته می شود بسیار اهمیت دارد زیرا متریال این جواهرات را نمی توان مانند متریال گران بهای سایر زیورآلات انتخاب کرد.
علاوه بر این، برخی از پیرسینگها با نوعی رزوه تولید می شوند، این رزوه یک برآمدگی مارپیچی است که مانند رزوههای روی پیچ یا مهره به دور فلز میپیچد. دو نوع مختلف رزوه وجود دارد: داخلی و خارجی. اگر قرار باشد که از رزوه در طراحی پیرسینگ استفاده شود، طراحان باید در نظر بگیرند که کدام نوع برای جواهر مورد نظر بهتر است. ندازه، یکی دیگر از موارد مهم در طراحی و ساخت پیرسینگ است. اگر این زیورآلات بیش از حد بزرگ باشند ممکن است در لباس یا به مو گیر کنند و باعث پارگی یا آسیب شوند که میتواند خونریزی و عفونت را به همراه داشته باشد.
بعد از تولید، از هر متریالی که استفاده کرده باشیم در هر صورت قطعه نهایی باید عاری از جای فرز، بریدگی، خط و خش و ترکیبات پولیش باشد. قطعههایی که تولیدشان نهایی شده است باید صیقلی شوند و قبل از آماده شدن برای استفاده، با بخار تمیز شوند.
احتمالا شما هم با آگهیهای فراوانی مواجه شدهاید که در آنها قید شده پیرسینگ را بدون درد و خونریزی در آرایشگاهها یا کلینیکهای زیبایی انجام میدهند. احتمالا برای همه شما این سؤال وجود دارد که آیا انجام پیرسینگ در چنین مکانهایی خطرناک است و بدون درد و خونریزی انجام میشود؟ در انجام پیرسینگ آنچه اهمیت بالایی دارد، ابزار و وسایلی است که این کار بوسیله آنها انجام میشود. این وسایل باید همگی یکبار مصرف بوده و یا مدام ضد عفونی شوند تا باعث انتقال بیماری نشوند. اگر وسایل انجام پیرسینگ آلوده باشند میتوانند مشکلات بسیار خطرناکی را برای فرد ایجاد کنند، بنابراین باید در انتخاب شخصی که این کار را انجام میدهد و مکانی که پیرسینگ انجام میشود، دقت فراوانی صورت گیرد. اگر تا اینجای مطلب ” همه چیز درباره پیرسینگ ” برای شما مفید بود، در ادامه مطلب با ما همراه باشید.
این موضوع کاملا فرد به فرد متفاوت است و برای بسیاری دردناک و برای بسیاری هم دردناک نیست. در کل عبور دادن سوزن از پوست یا قسمت دیگری از بدن اصولا کار دردناکی است اما عموما از بی حس کنندهها برای کمتر کردن درد این کار استفاده میگردد. اگر از خانمها سوال کنید، سوراخ کردن گوش برای آنها دردناک بوده است یا خیر، احتمالا با جوابهای متفاوتی مواجه میشوید، بعضیها میگویند سوراخ کردن گوش اصلا درد ندارد، بسیاری اما میگویند درد زیادی دارد. برای دیگر نقاط بدن هم این موضوع دقیق به همین شکل است. اما اینکه فرض کنیم پیرسینگ کلا درد ندارد صحت ندارد.
به دلیل اینکه عموما برای انجام پیرسینگ سوراخهای کوچکی انجام میشود، اما ممکن است پس از انجام سوراخ بر روی بدن خونریزی بسیار کمی رخ بدهد که کوتاه مدت و البته بسیار طبیعی است. اما اگر انجام پیرسینگ به درستی انجام نشود ممکن است خونریزی کمی بیشتر شود که خوشایند نیست و بعضا ممکن است خطرناک نیز باشد. به همین دلیل توصیه این است که برای انجام انواع پیرسینگ به افراد حرفهای و خبره مراجعه کرده و از استریل و ضدعفونی بودن وسایل اطمینان حاصل کنید.
پیرسینگی که از متریال نامناسب ساخته شده باشد میتواند در روند بهبودی بدن اختلال ایجاد کند یا باعث واکنش آلرژیک یا حتی عفونت شود. به همین دلیل، مهم است که موادی را انتخاب کنید که زیست-سازگار باشند و با بافت بدن نیز واکنش ندهند. موارد زیر و متریالی که به شما پیشنهاد میکنیم برای پیرسینگ خود از آنها استفاده کنید و توجه داشته باشید که برای اولین پیرسینگ، بهتر است فقط از فلزات استفاده کنید:
زمان بهبودی پیرسینگ به آن قسمتی از بدن که پیرس شده است بستگی دارد.
